بارها از خودم پرسیده بودم که چرا چنین شد؟کدومش درست بود؟ازتون میخوام نظر بدین تا به یه نتیجه خوبی برسیم.
روزی گرم و سوزان در زیر خورشید سوزان ، به یکباره پیامبر رحمت و مهربانی فرمان توقف داد.در بین جمعیت همهمه افتاد که چه شده؟وقت نماز که نرسیده پس چرا حضرت فرمان ایست داد؟حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی (صلی الله علیه و آله) دستور دادند تا افرادی بروند و آنها که جلوتر رفته اند را برگردانند،آنها که عقب مانده اند برسن،منبری از جهاز شتران درست کردند.بعد از نماز که همه جمع شده بودند حضرت بر بالای منبر رفتند و خطبه غدیر رو خواندند.
 قصدم این نیست که از غدیر و حقانیتش بنویسم،بلکه میخوام از پارادوکس و تناقضی که در رفتار بعضی از مسلمانان دیده میشه بنویسم.

بالاخره بعد از کشمکش فراوان در سقیفه ابوبکر توسط مردم انتخاب شد. گرچه قبلا در غدیر توسط پیامبر، خلیفه معرفی شده بود و این انتخاب هم از جانب شخص پیامبر نبود بلکه توسط خدا انجام گرفته بود.بگذریم.
خلیفه اول برای بعد از خود عمر ابن خطاب را معرفی کرد.یعنی خلیفه دوم با انتخاب خلیفه اول نه با انتخاب مردم،خلیفه شد.
اما بعد از مرگ خلیفه دوم، هیأتی شش نفره (علی ابن ابی طالب،عثمان،سعد ابن ابی وقاص،عبد الرحمن بن عوف،طلحه و زبیر) تشکیل شد که به سفارش خلیفه دوم انتخاب شده بود و ضمنا توصیه کرده بود که اگر اختلافی روی داد عبد الرحمن داماد عثمان ، هر کس را بگوید همان خلیفه باشد.
در این سه انتخاب (انتخاب خلیفه اول توسط مردم در سقیفه،انتخاب خلیفه دوم توسط خلیفه اول، انتخاب خلیفه سوم توسط شورایی شش نفره) سوالی به ذهن می آید که باید برادران اهل سنت به آن جواب دهند.
سوال این است کدام یک از انتخابها ملاک باید باشد؟آیا انتخاب مردم؟یا انتخاب نفر قبلی؟ و یا انتخاب توسط شورا؟
هر کدام از راهها را که برگزینیم خلافت دو نفر دیگر مشروع نخواهد بود.
به نظرم سؤال واضحی باشه.کدام باید ملاک عمل باشه؟
البته شیعه هیچیک از این سه راه را برای انتخاب خلیفه مشروع نمی دونه،بلکه تنها راه انتخاب خلیفه رو توسط خدا میدونه.
نبی مكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) به امر خداوند، بعد از نزول آیه 67 سوره مائده:(یا أیها الرسول بلغ ما أنزل إلیك من ربك و إن لم تفعل فما بلغت رسالته و الله یعصمك من الناس إن الله لا یهدی القوم الكافرین)،حضرت علی (علیه السلام) را به عنوان خلیفه و امام و جانشین معین كرد.در این آیه، صراحت دارد كه:
ترجمه سلیس:(ای پیامبر! آنچه را كه بر تو نازل شده، بیان كن و این امری كه امروز - در روز هجدهم ذی الحجه - برای تو دستور داده شده، نه تنها با تمام تلاش تو در طول بیست و سه سال برابری می‌كند، بلكه بالاتر از این، اگر این امر امروز محقق نشود، زحمات بیست و سه ساله تو به ثمر نمی‌نشیند و رسالت حق انجام نمی‌شود).
قول مفسرین اهل سنت را داریم كه صراحتا می گویند این آیه، درباره حدیث غدیر و ولایت حضرت علی (علیه السلام) نازل شده است:
فخر رازی (عالم سنی مذهب) می‌گوید:
(نزلت الآیة فی فضل علی بن أبی طالب علیه السلام و لما نزلت هذه الآیة أخذ بیده و قال: من كنت مولاه فعلی مولاه. فلقیه عمر رضی الله عنه فقال: هنیئا لك یا ابن طالب أصبحت مولای و مولى كل مؤمن و مؤمنة وهو قول ابن عباس و البراء بن عازب و محمد بن علی.
ترجمه:(وقتی این آیه نازل شده، نبی مكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) دست حضرت علی (علیه السلام) را گرفت و او را به عنوان خلیفه معرفی كرد. به دنبال آن، خلیفه دوم با حضرت علی (علیه السلام) ملاقات كرد و به او تبریك گفت.
فخر رازی می‌گوید: این سخن ابن عباس و براء بن عازب و محمد بن علی (امام باقر علیه السلام) است)1.
---------------------------------------------------------------
1-تفسیر فخر رازی، ج12، ص49




طبقه بندی: امام شناسی، 
برچسب ها: پیامبر، امام علی، غدیر، خلافت، ابوبکر، عمر، عثمان، ذی الحجه،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 4 آبان 1391 توسط : حجت پورمحمد
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات