گریه و خنده قدسی
تعداد بازدید : مرتبه
سلام به دوستا و رفقای عزیز
 از اینکه مدتی نتونستم خدمتتون باشم عذر خواهی می کنم.
توی پستای قبل در مورد ارزش و اهمیت شادی و نشاط در اسلام با هم به گفتگو نشستیم ، و گفتیم که امامان و رهبران دینی ما برای شاد زیستن و شاد بودن توجه خاصی دارند تا حدی که از آقا امام صادق (علیه السلام) چنین نقل شده است:
یونس شیبانى گوید: حضرت صادق علیه السلام فرمود: شوخى كردن شما با همدیگر چگونه است؟ عرضكردم: اندك است، فرمود: این گونه نباشید زیرا شوخى از خوش خلقى است، و تو بدان وسیله برادرت را خوشحال و مسرور كنى، و هر آینه رسول خدا (ص) با كسى شوخى میكرد و میخواست كه او را شاد و مرور كند.(کتاب الکافی - مرحوم کلینی - ج2 باب  الدُّعَابَةِ وَ الضَّحِك‏ حدیث 3)
در دین اسلام هر شادی و نشاطی پسندیده نیست بلکه شادی که باعث بازدهی بیشتر در راستای بندگی و عبودیت بوده و در چهار چوب باید ها و نبایدهای دینی باشد.



در مقابل این شادی گریه ها و غم و اندوه هایی که در راستای عبودیت و بندگی بوده ، مورد توجه راهنمایان دینی می باشد از جمله این گریه ها و اندوهها ، گریه در برابر عظمت خالق هستی است که موجب رشد و شکوفایی روح و روان آدمی بوده و باعث نزدیکی مخلوق به خالق خویش می گردد.

چنانچه از امام صادق (علیه السلام) بیان شده است که فرمودند:
كُلُّ عَیْنٍ بَاكِیَةٌ یَوْمَ الْقِیَامَةِ إِلَّا ثَلَاثَةً عَیْنٌ غُضَّتْ عَنْ مَحَارِمِ اللَّهِ وَ عَیْنٌ سَهِرَتْ فِی طَاعَةِ اللَّهِ وَ عَیْنٌ بَكَتْ فِی جَوْفِ اللَّیْلِ مِنْ خَشْیَةِ اللَّهِ.
 هر چشمى در روز قیامت گریان است جز سه چشم: چشمى كه از (دیدن و نظر به) آنچه خداوند حرام كرده بر هم نهاده شده، و چشمى كه در راه طاعت خداوند بیدارى كشیده، و چشمى كه در دل شب از ترس خدا گریسته است.(الكافی (ط - الإسلامیة)، ج‏2، ص: 482)
 مرحوم علامه مجلسى (ره) می فرماید : «عین سهرت» یعنى بیش از مقدار متعارف و عادت بیدار بوده ، و طاعت خدا چون نماز و تلاوت قرآن و دعا و مطالعه علوم دینیه و در راه جهاد و حج و زیارتهاى دیگر و هر چه براى خداى سبحان اطاعت باشد را شامل می شود.
یکی دیگر از گریه هایی که اهمیت خاص خودش را دارد ، گریه در عزای امام حسین (علیه السلام) می باشد.
بعض کوته نظران کوته فکر اشکال می کنند که « مرگ یکبار شیون یکبار» امام حسین (علیه السلام ) در سال 61 هجری قمری یعنی درست 1372 سال پیش به شهادت رسیده است دیگر چرا در این هزار و چند سال از مردم اشک می گیرید ؟
در جواب گوییم :
گریه برای امام حسین (علیه السلام) : به دو نوع می تواند باشد
1: گریه و زاری یکبار برای خود شهادت و از دست رفتن امام حسین (علیه السلام) می باشد و این گریه فقط تسکینی است بر درد دل زخم خورده از شهادت جانسوز حضرتش ، و در آن هدفی نیست جز جز تسکین دل دردمند از این مصیبت بزرگ
2: بار دیگر این گریه و زاری اگرچه برای شهادت جانسوز امام حسین(علیه السلام) می باشد ولی هدف بالا و بلندی را دنبال می کند و آن زنده نگه داشتن آرمانها و اهداف امام (علیه السلام) است چرا که امام (علیه السلام) در مقابل ظلم و ستم حاکمان ظالم پیشه در موقعیتی قیام کردند که با تمام وجود و تمام انصار و یاران و خانواده ایستادگی کردند،تا جایی که برای نشان دادن این ظلم و جور و اتمام حجت با ظالمان از طفل شیر خواره ی خویش گذشتند، لذا بهترین وسیله برای زنده نگه داشتن این هدف و آرمان چیزی نیست جز گریه و زاری ، و این مجالس سه نتیجه مهم را دارا هستند الف ـ اجتماع عاشقان و دلسوختگان حضرتش که باعث انس و الفت بین این جمع گشته و باعث یاد آوری اهداف امام می شود.
 ب ـ ترویج دین و فرهنگ دینی به سایر سرزمینها و انتقال این اطلاعات از نسلی به نسل دیگر.
ج ـ شرکت در این مجالس عبادتی است که باعث نزدیکی به خدا می گردد.




طبقه بندی: سیره رفتاری پیشوایان، 
برچسب ها: امام حسین، فلسفه عزاداری، محرم، عزاداری امام حسین ع، اسلام، شادی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 21 آذر 1391 توسط : داود
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic