نهایت شكرگزاری رسول خدا
تعداد بازدید : مرتبه

دعا
یکی از اصول اخلاقی پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) و ائمه اطهار(علیهم‌السلام) مقام بندگی و شکرگزاری آن‌ها در برابر پروردگار بود، آن‌ها این اصل را محور همه‌ی امور و سنگ زیرین رشد و تعالی و کمال می‌دانستند، عبادتشان به خاطر کسب بهشت و خوف...
یکی از اصول اخلاقی پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) و ائمه اطهار(علیهم‌السلام) مقام بندگی و شکرگزاری آن‌ها در برابر پروردگار بود، آن‌ها این اصل را محور همه‌ی امور و سنگ زیرین رشد و تعالی و کمال می‌دانستند، عبادتشان به خاطر کسب بهشت و خوف از دوزخ نبود، بلکه ذات پاک خدا را سزاوار آن می‌دانستند و به عنوان شکر در برابر نعمت‌هایش، او را عبادت می‌نمودند، عبادتی پاک، خالص، و تنها برای خدا. امیرالمومنین(علیه‌السلام) در حدیثی فرمود: «گروهی خدا را به خاطر میل به بهشت پرستش می‌کنند و این عبادت تاجران است، و گروهی خدا را از روی ترس از آتش دوزخ، عبادت می‌کنند، و این عیادت بردگان است، وگروهی خدا را به خاطر شکر نعمت‌هایش می‌پرستند و این عبادت آزادگان است».[1]

پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) آن‌قدر برای نماز و عبادت می‌ایستاد که پاهایش ورم می‌کرد و آن‌قدر هنگام عبادت می‌گریست که بی‌حال می‌شد. شخصی به آن حضرت عرض کرد: «مگر نه این است که خداوند گناه گذشته و آیندۀ تو را بخشیده است، چرا خود را این‌گونه زحمت می‌دهی؟» آن‌حضرت در پاسخ فرمود: «أفَلَا اَکُونُ عَبْداً شَکُوراً؛ آیا بندۀ سپاس‌گزار خدا نباشم؟»[2]

اقسام شکر: باید توجه داشت که شکر بر دو گونه است:

الف) شکر در مقابل خالق
شکر در برابر خدا سه مرحله دارد:
1. شکر قلبی: که عبارت است از تصور نعمت‌های الهی در قلب، و خشنودی باطنی به آن نعمت‌ها.
2. شکر زبانی که انسان با زبان خود به حمد و سپاس الهی بپردازد. روایت شده روزی امام صادق(علیه‌السلام) از مسجد بیرون آمد، دید مرکبش گم شده، فرمود: اگر خداوند آن‌را به من بازگرداند، حق شکر او را به جا می‌آورم. طولی نکشید که مرکب پیدا شد و آن‌را نزد حضرت آوردند. سپس فرمود: «الحمدلله: شکر و سپاس مخصوص خداست». یکی از حاضران عرض کرد: «فدایت شوم، مگر نفرمودی که اگر مرکبم پیدا شد، حق شکر الهی را به جا می‌آورم؟». حضرت فرمودند: «آیا نشنیدی که گفتم: الحمدلله؟».[3]
3. شکر عملی که عبارت است از انجام واجبات و ترک گناهان و عالی‌ترین مظاهر شکر، عبادت خالصانه و اظهار بندگی در برابر خدا است. رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) در سفری، سوار بر شتر حرکت می‌کرد. در مسیر راه از شتر پیاده شد و پنج‌بار سجده کرد. وقتی که سوار شتر شد و به راه خود ادامه داد، حاضران پرسیدند: علتش چه‌ بود؟ حضرت فرمودند: «جبرئیل نزدم آمد و مرا به چندین خبر خوش بشارت داد. من پیاده شدم و برای هرکدام از آن‌ها سجده شکر به جا آوردم».[4]

ب) شکر در مقابل مخلوق
تشکر و قدردانی از خدمت‌گذاران و صاحبان حق، گاهی با زبان و احترام ظاهری است و گاهی با عمل و خدمات متقابل و گاهی نیز با کمک و حمایت‌های بی‌دریغ و مخلصانه و بدون چشم‌داشت است. تشکر از هر کس، به تناسب آن باید انجام شود. تشکر از پدر و مادر، تشکر از معلم و استاد، تشکر از دوست صمیمی، تشکر و ... باید هرکدام به تناسب خود انجام بگیرد. در روایات اسلامی تشکر از مردم در برابر خدمات و نیکی‌هایشان، به عنوان تشکر از خدا به حساب آمده است. رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله) در حدیثی فرمودند: «کسی که از انسان‌ها تشکر نکند از خدا تشکر نکرده است».[5]

هم‌چنین در تاریخ ثبت شده است، در ماجرای جنگ حنین که در سال هشتم هجرت، رخ داد، «شیماء» دختر حلیمه، خواهر رضاعی پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) با جمعی از اقوام به اسارت سپاه اسلام درآمدند. پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) هنگامی‌که شیماء را در میان اسیران دید، به یاد محبت‌های او و مادرش در دوران شیرخوارگی افتاد، و احترام و محبت زیادی به شیماء کرد، برخواست و عبای خود را روی زمین پهن کرد و شیماء را روی آن نشانید و با مهربانی مخصوص از او احوال‌پرسی کرد و به او فرمود: «تو همان هستی که در روزگار شیرخوارگی به من محبت کردی...». با این‌که از آن زمان شصت سال گذشته بود.
شیماء از پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) تقاضا کرد تا اسیران طایفه‌اش را آزاد کند؛ حضرت به او فرمود: «من سهمیه خود را بخشیدم و در مورد سهمیه سایر مسلمانان به تو پیشنهاد می‌کنم که بعد از نماز ظهر برخیز و در حضور مسلمانان، بخشش مرا وسیله‌ی خود قرار بده، تا آن‌ها نیز سهم خود را ببخشند». شیماء همین کار را انجام داد. مسلمانان گفتند: «ما نیز به پیروی از پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) سهم خود را بخشیدیم».[6]

پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) و امامان معصوم(علیهم‌السلام) در همه لحظات عمر خود، نهایت شکرگزاری در پیش‌گاه خداوند را در عالی‌ترین مراتبش داشته‌اند. آن‌ها مجسمه شکرگزاری و بندگی و اطاعت خدا و عابدترین افراد بودند و شکر خود را به صورت عبادت و نهایت خضوع در برابر خدا آشکار می‌ساختند.[7]

 

-----------------------------------------------------
پی‌نوشت:
[1]. نهج‌البلاغه، حکمت237.
[2]. بحار، ج17، ص 257.
[3]. اصول کافی، ج 2، ص 97.
[4]. همان، ص 98.
[5]. آثار الصادقین، ج 9، 465.
[6]. اعلام‌الوری، ص 126.
[7]. بیست پنج اصل از اصول اخلاقی امامام (علیهم السلام)، ص91.





داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 6 اسفند 1393 توسط : سلمان خلیلی
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو