شریعت مجموعه‌ای از احکام و دستوراتی است که پیامبران اولوالعزم برای تصحیح اعمال و رفتار انسان‌ها و روابط اجتماعی و سعادت بشر، آورده‌اند.[1] شریعت هر یک از پیامبران به حسب مقتضیات زمان و مکان و اختلاف استعداد‌ها با هم متفاوت بوده و در طول تاریخ و با آمدن پیامبران بعدی کامل گشته و شریعت پیامبر گذشته نسخ گردیده است.

شریعت حضرت عیسی(علیه‌السلام) به استثنای چند مورد، همان شریعت حضرت موسی(علیه‌السلام) است که مسیح و حواریون بر حفظ  آن مواظبت می‌کردند، و همه روزه به معبد رفته، آیین موسوی را مانند دیگر یهودیان عمل می‌نمودند.[2] در انجیل متی از قول حضرت مسیح(علیه‌السلام) چنین آمده:« فكر نكنید كه من آمده‌ام تا تورات و نوشته‌های انبیا را باطل و منسوخ سازم. نیامده‌ام تا منسوخ كنم، بلكه آمده‌ام تا ...

آن‌ها را تکمیل کنم. یقین بدانید كه تا آسمان و زمین بر جا هستند، هیچ حرف و نقطه‌ای از تورات از بین نخواهد رفت تا همه‌ی آن به انجام برسد. پس هرگاه کسی حتی كوچك‌ترین احكام شریعت را بشكند و به دیگران چنین تعلیم دهد در پادشاهی آسمان، پست‌ترین فرد محسوب خواهد شد. حال آن‌كه هرکس شریعت را نگاه دارد و به دیگران نیز چنین تعلیم دهد، در پادشاهی آسمان بزرگ خوانده خواهد شد».[3]

اگر چه اناجیل موجود دست‌خوش تحریفات بسیاری گشته، اما با این حال مطالب فراوانی در این باب وجود دارد که شریعت گرایی و پای‌بندی حضرت مسیح(علیه‌السلام) به عبادات را نشان می‌دهد که به نمونه‌ای از آن اشاره می‌کنیم:

در انجیل مرقس آمده :«مسیح در اول صبح قیام کرد و خارج شد و به مکانی پست رفت تا در آن‌جا نماز گزارد».[4]

در انجیل متی از حضرت مسیح (علیه‌السلام) نقل شده:«شب زنده‌داری کرده و نماز به پا دارید».[5]

درباره‌ی روزه گرفتن حضرت عیسی(علیه‌السلام) نیز در انجیل متی آمده:« عیسی چهل روز و چهل شب روزه گرفت»[6] و فرمود:«هرگاه روزه می‌گیرید، همانند ریاکاران کارهای عبث و بیهوده انجام ندهید»[7].

امّا با تمام همه این تفاسیر مساله شریعت‌زدایی و شریعت‌گریزی در مسیحیت امروز به هیچ وجه قابل انکار نیست، چنان که پولس می‌گوید: «هیچ کس با  اجرای مقررات شریعت در حضور خدا کاملا نیک محسوب نمی‌شود، بلکه در اثر ایمان به عیسی مسیح، نیک محسوب می‌گردد، نه فقط ما بلکه هیچ بشری از راه انجام شریعت نمی‌تواند نیک محسوب شود».[8] در حالی که یعقوب –برادر مسیح- گفته است:« انسان از اعمال عادل شده و می‌شود، نه ایمان تنها».[9]

بنابراین اصلی که پولس به عنوان یکی از اصول مسیحیت معرفی کرده، این است که دیگر عمل به شریعت و احکام شرعی لازم نیست، زیرا عمل به شریعت برای نجات از گناه است، چرا که مسیح با قربانی و فدا نمودن خود امت را از گناه نجات داده است. و بر همین اساس است که مسیحیان کنونی که از پیروان پولس هستند، چندان پای‌بند به احکام شریعت نیستند، و تمام شریعت را در ایمان به مسیح و محبت به او خلاصه کرده‌اند؛ بدون آن‌که توجه داشته باشند که عمل حضرت مسیح(علیه‌السلام) و خواسته‌های او از پیروانش چه چیزی است.

 

___________________________________
پی‌نوشت
[1].فرهنگ شیعه، ص20.
[2]. تاریخ جامع ادیان،جان بی ناس، ترجمه على اصغر حكمت،ص 611.
[3]. انجیل متی 5/ 17 – 19.
[4].انجیل مرقس،1/ 16.
[5].انجیل متی، 26/ 41.
[6]. همان، 4/ 1.
[7]. همان، 6/ 6.
[8].نامه پولس به غلاطیان، باب2، شماره16.
[9].نامه یعقوب، باب2، شماره 24.





برچسب ها: مسیحیت، شریعت، دین، پولس، مسیح،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 19 فروردین 1394 توسط : علی سیدی
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic