تبلیغات
سفیران نور - اختصاص مجلس اربعین (چهلم) به سیدالشهدا
مجلس اربعین (چهلم) مختص به سیدالشهدا(ع)

اربعین سیّد الشّهداء(علیه‌السّلام) سند حقّانیّت و مظلومیّت مکتب اهل بیت در رویایی حق و باطل می‌باشد. مسألۀ اربعین امام حسین (علیه‌السّلام)  یکی از شعائر مختص به شیعه است که در هیچ مکتب و ملّتی نظیر آن وجود ندارد و مهم‌تر آن‌که سنت اربعین تنها مختص به حضرت ابی عبدالله(علیه‌السّلام) است که حتی برای هیچ یک از معصومین دیگر این مسأله وجود ندارد.


 امام حسن عسكرى(علیه‌السّلام) در حدیث معروف « عَلاماتُ المؤمنِ خَمسٌ»[۱] زیارت اربعین امام حسین را از شعار و علامت شیعه معرفی  می‌نماید. چنان‌که سر بر خاك گذاردن، و بسم الله را بلند گفتن، و نوافل را طبق دستور أئمّه معصومین (علیهم‌السّلام) بجاى آوردن، و انگشتر در دست راست نمودن نیز از اختصاصات و نشانه‌های شیعه است.

نکته مهمی که از این روایت، هم‌چنین از تعالیم شیعه دریافت می‌شود این است که زیارت امام حسین(علیه‌السّلام) در روز اربعین و اقامه مجلس عزا براى آن حضرت فقط و فقط اختصاص به ایشان دارد! و در مكتب تشیّع حریم و حدود مقام ولایت و منصب امامت باید كاملًا مورد توجّه قرار گیرد، و هیچ فرد دیگرى از هر طبقه و مرتبه نباید در این حریم و حرم داخل شود.

اما متأسّفانه امروزه درمسأله اربعین  پا فراتر گذاشته شده و به سایر افراد از هر طبقه و هر مرتبه سرایت نموده است، و به عنوان یك سنّت و عادت در بین شیعه در آمده؛ در حالی که خصوصیّت این موضوع و انتسابش به حضرت سیّدالشّهداء(علیه‌السّلام) می‌باشد و دیگر آن امتیاز و ویژگى و حیثیّت شعارگونه خود را از دست داده است، و در میان مردم بصورت یك امر عادى مانند سایر اربعینیّاتى كه براى سایر اموات گرفته مى‏شود در آمده است.

به عبارت دیگر اقامه مجالس اربعین براى مردگان منافات با علامت و نشانه و امتیاز بودن اربعین امام حسین(علیه‌السّلام) دارد. و اگر اقامه اربعین برای سایر افراد رجحان و فضیلتی می‌داشت، حتما آن بزرگوارن آن را بیان می‌کردند و با حداقل برای رسول خدا و دیگر ائمه برگزار می‌کردند؛ در حالی که هیچ اثری نه در قول و نه درفعل معصومین(علیهم‌السّلام) نسبت به این موضوع به چشم نمی‌خورد. و همین مسأله نشان مى‏دهد كه اقامه اربعین قطعاً براى غیر سیّدالشّهداء(علیه‌السّلام) مورد رضایت آنان نبوده است؛ که اگر می‌بود، قطعاً در طول بیش از دویست و پنجاه سال زمان امامت و ولایت معصومین به این موضوع توجّه مى‏شد، و از ناحیه آنان نسبت به این مطلب توصیه و سفارش مى‏شد؛ درحالیكه ابداً این چنین نبوده است، و حتّى یك مورد هم نه تصریحاً و نه اشارةً اسمى از این مسأله برده نشده است![۲]

آن‌چه که در سنت و سیره پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌واله) و سایر ائمه(علیهم‌السّلام) در انعقاد مجالس ترحیم برای اموات بوده است، گرفتن مجالس عزاداری به مدت سه روز بوده است و اساسا در اسلام ما مسأله‏‌اى به نام برگزاری مجالس ترحیم «هفت» و «چهل» و «سال» برای اموات نداریم؛ و در فرهنگ اصیل شیعه اربعین اختصاص به امام حسین(علیه‌السّلام) و سالگرد فقط اختصاص به معصومین(علیهم‌السّلام) دارد؛ و ما در هیچ اثرى چه تاریخى و چه روائى سراغ نداریم كه ائمّه امر به تشكیل مجالس سنوى‏ براى اصحاب خود كرده باشند؛ و فقط نسبت به تشكیل مجالس تذكّر از جهت إحیاء ذكر اهل بیت(علیهم‌السّلام) تأكید شده است.[۳]

بنابراین گرفتن مجلس اربعین فقط مختص به حضرت سیدالشهدا(علیه‌السّلام) می‌باشد و برگزاری این گونه مراسم برای اموات با اربعین حضرت از حیث علامت و نشانه بودن در تضاد است و اگر «اربعین» را براى عموم افراد جایز بدانیم دیگر از عنوان شعار و امتیاز بودن خارج مى‏گردد و اساسا چنین مجالسی مخالف با روش و سنّت اسلامی می‌باشد.

_________________________________________________

پی‌نوشت:

[۱]. امام حسن عسگری: «نشانه‏هاى مؤمن پنج چیز است: اوّل: نماز پنجاه و یك ركعت (واجب و نافله در طول شبانه روز). دوّم: زیارة اربعین حضرت سیّدالشّهداء علیه السّلام. سوّم: انگشتر در دست راست نمودن. چهارم: پیشانى بر خاك گذاردن. پنجم: بلند گفتن بسم‏الله الرّحمن الرّحیم در نمازهاى جهریّه (صبح، مغرب و عشاء)». إقبال الأعمال، ج ۳، ص ۱۰۰؛ عوالى اللئالى، ج ۴، ص ۳۷.
[۲].برگرفته از کتاب «اربعین» نوشته علامه طهرانی.
[۳]. اربعین، علامه طهرانی، ص۸۴.





برچسب ها: اربعین امام حسین، احتصاصات حسینی، مجلس چهلم، سوگواری و عزاداری،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ شنبه 14 آذر 1394 توسط : علی سیدی