تبلیغات
سفیران نور - موسی بنده خالص خدا
موسی بنده خالص خدا
تعداد بازدید : مرتبه
روزی موسی علیه السلام در شهر مشغول بود که متوجه دعوا و نزاعی شد که بین یکی از مومنان و یکی از فرعونیان شده بود . آن مرد مومن وقتی موسی (ع) را دید از ایشان کمک خواست و موسی علیه السلام برای کمک به آن مومن به سینه آن مرد یک مشت زد و آن مرد کشته شد.
 
اگه تا حالا مطالب وبلاگ رو دنبال کرده باشید حتما به ضرورت عصمت در پیامبرا رسیدید و میدونید که همه پیامبران معصوم بودن و از هر خطا و گناهی به دور هستن.

حالا اگه تو قرآن یا جای دیگه ای, در مورد پیامبری مثلا حضرت موسی (ع) بعضی مطالب گفته بشه که ما احساس کنیم حضرت موسی گناه کار بوده و معصوم نیست , باید بریم سراغ تفاسیر تا جواب درست رو در مورد سوالمون بگیریم .

داستان بالا در آیات 15 تا 17 سوره قصص و در جاهای دیگه قرآن اومده .حالا ببینیم موسی که از عباد خالص خداست گناه کار بوده یا ....!!!!





«او(موسی علیه السلام) هنگامی که مردم شهر در حال غفلت بودند (کار و کسب خود را تعطیل کرده و به خانه های خود رفته بودند) وارد شهر شد دید، دو نفر مشغول زدوخوردند یکی از پیروان او و مومنان و دیگری از دشمنان او است، ناگهان کسی که از پیروان او بود، موسی را به کمک خود طلبید، موسی مشتی بر او (مرد قبطی که از فرعونیان بود ) زد و کار او را ساخت، موسی گفت این از کار شیطان بود «هذا من عمل الشیطان»  و او دشمن و گمراه کننده آشکار است».
«قال رب انی ظلمت نفسی فاغفرلی فغفرله انه هو الغفور الرحیم» «گفت پروردگارا! من بر نفس خود ستم کردم، مرا ببخش، او را بخشید، او بخشاینده و رحیم است».

لفظ «هذا» در «هذا من عمل الشیطان» اشاره به دعوا طرفین و کشمکش آن دو و آخر وعاقبت کار اون مرد قبطیه که بر اثر زورگوئی به یه مظلوم، مقدمات قتل خودش رو فراهم کرد، و اگه متعرض فرد مظلوم نمی شد دچار چنین سانحه ای نمی شد.

پس کار اون مرد قبطی و دعوا کردن کار شیطانی بود و اینکه شیطان به سبب این مداخله موسی (ع) را به زحمت و مشقت انداخت و ایشان از شهر و خانه خود آواره شد.

در ادامه حضرت موسی (ع) میفرماید به خودم ظلم کردم : «ظلمت نفسی» نه بر خدا، و نه به فرد دیگه ای .چون خودش رو به خطر انداخته بود .
پس کار ایشون گناه و سرکشی نبود بلکه اون مرد قبطی مستحق مجازات بود وحضرت موسی هم قصد کشتن او رو نداشتن و قتل غیر عمدی بود.
در کتاب عیون اخبار الرضا (ع)هست که مأمون این مطلب رو از امام رضا پرسید حضرت فرمودند: منظور از جمله «این از عمل شیطان بود » نزاع و جدال آن دو مرد بود و منظور از جمله «پروردگارا! من به خویشتن ستم کردم» این است که من خود را در آن جایی که نباید بگذارم گذاشتم من نباید وارد این شهر می شدم و منظور از «مرا ببخش» این است که مرا از دشمنان مستور بدار و پنهان کن زیرا یکی از معانی غفران پنهان کردن و پوشاندن است.
 
 کار موسی مثل کار حضرت آدم ترک اولائی بود که بهتر بود در اون موقعیت اون کار (مجازات) انجام نمیشد تا مجبور نمیشد از شهر و خانه آواره بشه.

البته اثر وضعی هر دو عمل دامن هر دو بزرگوار رو گرفت، و در نتیجه آدم را از راحتی به زحمت انداخت ، موسی را از خانه و زندگی در کنار آشنایان به غربت و رنج انداخت و جالب اینه که هر دو نفر (موسی و آدم علیهما السلام) بعد از کار خودشون به ستم و ظلم به نفس اعتراف کردند موسی(ع) گفت: «ظلمت نفسی» آدم و حواء گفتن : «ربنا ظلمنا انفسنا».

در مورد داستانهای قرآنی حضرت موسی بعضی سوالات دیگه ای هم مطرح هست که در پست های بعدی بحث میکنیم.

------------------------------------------------------------

تفسیر نمونه، ج 16، ص 42-44 
ترجمه المیزان، ج 16، ص: 23-24
منشور جاوید، ج 5، ص 113-119
آموزش عقاید ، استاد محمدتقی مصباح یزدی صفحه 209
عیون اخبار الرضا (ع)، ص ۱۵۵




طبقه بندی: پیامبر شناسی،  عصمت،  عدالت،  پرسش و پاسخ، 
برچسب ها: حضرت موسی، عصمت، قتل، اسرائیل، ظلم، عدالت، موسی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ جمعه 10 شهریور 1391 توسط : حجت ریحانی
نمایش نظرات 1 تا 30