تبلیغات
سفیران نور - مطالب محمد فرضی پوریان
دلیل عصمت انبیاء الهی چیست؟
تعداد بازدید : مرتبه


یکی از خصوصیات مهم انبیاء عظام «عصمت» است. عصمت دارای مراتبی است؛ مرتبه اول آن عصمت از خطا و اشتباه در دریافت و ابلاغ وحی است؛ مرتبه دوم آن، عصمت از گناه و معصیت است؛ مرتبه سوم آن، عصمت از خطا و اشتباه در امور عادی زندگی است. شیعه بالاتفاق معتقد است جمیع انبیاء از ابتدای تولد تا پایان زندگی خود، معصوم بوده و دارای همه مراتب عصمت هستند و هرگز هیچ گناه، خطا یا اشتباهی از آنان صادر نمی‌شود.

اما دلیل شیعه بر این مدعا چیست؟

به طور کلی دو دلیل عمده بر عصمت انبیاء وجود دارد:

برای مطالعه همه مطلب اینجا کلیک کنید





طبقه بندی: عصمت، 
برچسب ها: عصمت انبیاء، دلایل عصمت، دلیل عقلی عصمت انبیاء،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 17 اسفند 1393 توسط : محمد فرضی پوریان


قرآن كریم در سوره احزاب، آیه 33 از افرادی سخن می‌گوید که خداوند متعال آن‌ها را از هر گونه پلیدی و بدی پاک کرده است و به اصطلاح «معصوم» هستند؛ قرآن در این آیه می‌فرماید: «إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَكُمْ تَطْهِیراً: خداوند فقط می‌خواهد پلیدى و گناه را از شما اهل بیت دور كند و كاملا شما را پاك سازد».

در این آیه «الف و لام» در «الرجس» جنس بوده و تمام بدی‌ها و پلیدی‌ها را در بر می‌گیرد، لذا خداوند متعال اراده فرموده که هر گونه رجس و پلیدی را از اهل بیت (علیهم السلام) بردارد. پس این آیه دالّ بر عصمت و عظمت این انسان‌های بزرگ است.

حال با مراجعه به تاریخ و کتب روایی شیعه و اکثر اهل سنت، در میابیم که منظور از این اهل بیت «پنج تن آل عبا» است؛ یعنی وجود نازنین پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) و امیرالمومنین، فاطمه زهرا، امام حسن و امام حسین (علیهم السلام).(1) بنابراین طبق این آیه، امام حسین (علیه السلام) که خامس آل عبا محسوب می‌شود، معصوم بوده و تمام کارهای وی منطبق بر شریعت بوده و هرگز بدی و پلیدی در او راه ندارد.

برای مطالعه همه مطلب اینجا کلیک کنید





طبقه بندی: سیره سیاسی پیشوایان، 
برچسب ها: قیام امام حسین، انگیزه امام حسین برای قیام، دلیل خروج امام، علت بیعت نکردن امام، شهادت امام حسین،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ جمعه 15 اسفند 1393 توسط : محمد فرضی پوریان
یکی از بزرگ‌ترین نعمت‌های الهی بر بشر، این است که برای هدایت او، بشری را از جنس خود او فرستاد؛ تا راه و رسم درست زیستن را به او بیاموزد؛ قرآن در این رابطه می‌فرماید: «لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ إِذْ بَعَثَ فِیهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِهِ وَ یُزَكِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِی ضَلالٍ مُبِینٍ (آل عمران-164)
خداوند بر مؤمنان منت گذارد (نعمت بزرگى بخشید) هنگامی‌كه در میان آن‌ها پیامبرى از جنس خودشان برانگیخت كه آیات او را بر آن‌ها بخواند و كتاب و حكمت به آن‌ها بیاموزد، اگر چه پیش از آن در گمراهى آشكار بودند». بنابراین یكى از مزایاى پیامبران الهی این بود كه از جنس خود بشر بودند، نه از جنس فرشتگان و مانند آن‌ها تا احتیاجات و نیازهای بشر را دقیقا درك كنند و دردها و مشكلات و مصائب و مسائل زندگى آن‌ها را لمس نمایند و با توجه به آن‌ها، به تربیت نفوس اقدام كنند.

برای مطالعه همه مطلب اینجا کلیک کنید




طبقه بندی: امام شناسی، 
برچسب ها: ولایت، ولایت فقیه، نعمت ولایت، شیعه،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 14 اسفند 1393 توسط : محمد فرضی پوریان
برای تحلیل واقعه کربلا لازم است تاریخ آن را با دقت بررسی کنیم؛ با نگاهی گذرا به تاریخ، خواهیم دید «معاویه» چهره‌ای دو رو و منافق دارد و ظاهر دین را به خوبی رعایت می‌کند، بنابراین مردم می‌پنداشتند او انسان مومنی است و حتی در زمان کنونی نیز برخی از فرق اهل سنت از او به عنوان خلیفه‌ای مومن و مخلص یاد می‌کنند.
پس شرایط به گونه‌ای بود که هر گونه حرکت در مقابل او باعث می‌شد که با تبلیغاتی که خود معاویه به راه می‌انداخت، به عنوان یک حرکت ضد اسلام و مسلمین تلقی شود؛ وی در ظاهر به نماز و قرآن و روزه و دین مردم، بسیار اهمیت می‌داد، به تفسیر قرآن و بیان احادیث می‌پرداخت.
برای مطالعه همه مطلب اینجا کلیک کنید




طبقه بندی: امام شناسی، 
برچسب ها: امام حسین، سیره امام حسین، عدالت در روش امام حسین، امر به معروف و نهی از منکر،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 14 اسفند 1393 توسط : محمد فرضی پوریان


به طور کلی قضاوت راجع به پیامبران الهی یا جانشینان آنان از حیطه عقل بشری خارج بوده و عقل به تنهایی و بدون مدد گرفتن از وحی نمی‌تواند راجع به آنان قضاوت کرده و کسی را برتر از دیگران معرفی کند؛ این تنها خداوند متعال است که می‌داند کدام یک از آنان برتر است و دارای مقام بالاتری بوده و از حیث معنوی بر دیگران پیشه گرفته است. لذا ما نیز باید بدون دلیل از قضاوت در این مورد خودداری کنیم، مگر این که دلیل و مستندی قوی از وحی الهی در دست باشد که بر اساس آن بتوان ادعا کرد فلان پیامبر از دیگر پیامبران، افضل است و جایگاه معنوی بهتری دارد.

هم‌چنین برای درک علم و آگاهی یک شخص، باید به کلام و سخنان او دقت کرد تا میزان علم و درایت و شعور شخص نمایان گردد؛ و هر اندازه سخنان شخصی اعم از پیامبران یا مردم عادی پر مغز و جالب و دارای عمق بیشتری باشد و جوانب بیشتری را پوشش دهد، گویای علم بیشتر و فهم درست وی از جامعه و بشریت است.

برای مطالعه همه مطلب اینجا کلیک کنید




طبقه بندی: پیامبر شناسی، 
مطالب مرتبط: پیامبر، مقام پیامبر، جایگاه پیامبر ، بالاترین مقام عالم خالقت،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 13 اسفند 1393 توسط : محمد فرضی پوریان
خداوند متعال در جای جای قرآن کریم به ما دستور می‌دهد که در تمامی امور از نبی مکرم اسلام (صلی الله علیه و اله) تبعیت کرده و نسبت به اوامر و نواهی ایشان چون و چرا نکنیم؛ چرا که وی هرگز از روی هوای و هوس و از جانب خود سخن نمی‌گوید و طبق آیات قرآن هر آن‌چه می‌فرماید «وحی» الهی و سخن خداوند متعال است؛ قرآن در این زمینه در سوره نجم می‌فرماید: ««وَ ما یَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‏، إِنْ هُوَ إِلاَّ وَحْیٌ یُوحى(نجم-3و4): و هرگز از روى هواى نفس سخن نمی‌گوید، آن‌چه آورده چیزى جز وحى نیست كه به او وحى شده است».
یعنی کوچک‌ترین هوا و هوسی در او راه ندارد، آن‌چه می‌گوید و عمل می‌کند مورد رضای الهی و خواست خداوند متعال است. در جای دیگری فرمود: «وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِیدُ(حشر-7): آن‌چه را رسول خدا براى شما آورده بگیرید و اجرا كنید، و از آن‌چه نهى كرده، خوددارى کنید، و از مخالفت خدا بپرهیزید كه خداوند شدید العقاب است». لذا عدم اطاعت از رسول گرامی اسلام(صلی الله علیه و اله) نافرمانی خداوند متعال و کفربوده و عقوبت اخروی را در پی خواهد داشت....

برای مطالعه همه مطلب اینجا کلیک کنید




طبقه بندی: امام شناسی، 
برچسب ها: امام، غدیر خم، غدیر دال بر امامت، غدیر دلیل روشن بر امامت، قرائن موجود در غدیر،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 13 اسفند 1393 توسط : محمد فرضی پوریان
یکی از بحث‌های مهم علم کلام که در همه کتب کلامی بحث شده است، بحث «عصمت انبیاء» است؛ شیعه بالاتفاق معتقد است پیامبران الهی و در راس آن‌ها نبی گرامی اسلام(صلی‌الله‌علیه‌وآله) از زمان کودکی تا پایان عمر مبارکشان معصوم بوده‌اند و هرگز گناه یا خطا و اشتباهی از آنان سر نزده است.[1]

اما اگر به قرآن کریم بنگریم خواهیم دید که آیاتی در آن جود دارد که کلمه گناه را به انبیاء نسبت داده است، به طور مثال در سوره فتح درباره پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) می‌فرماید: «لِیَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ وَ یُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَیْكَ وَ یَهْدِیَكَ صِراطاً مُسْتَقِیما[فتح/2] غرض این بود كه خداوند گناهان گذشته و آینده‏‌اى را كه به تو نسبت مى‏‌دادند ببخشد و نعمتش را بر تو تمام كند، و به راه راست هدایتت فرماید».
حال سوال این است که با توجه به این‌که قرآن کریم که بدون شک سخن خداوند متعال است، آیا از انبیای الهی گناهی سر زده یا نه منظور از این آیات چیز دیگری بوده است؟



برای مطالعه همه مطلب اینجا کلیک کنید





طبقه بندی: عصمت، 
برچسب ها: عصمت پیامبر، قرآن و عصومت پیامبر، عدم منافات آیات قرآن و عصمت، عصمت پیامبر در قرآن،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 27 بهمن 1393 توسط : محمد فرضی پوریان
  • تعداد کل صفحات : 8  صفحات :
  • ...  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • 8