دوران امامت اباعبدالله‌الحسین (علیه‌السلام) مصادف است با زمان خلافت معاویه و فرزندش یزید (لعنه‌الله‌علیهما).
معاویه بسیار فریب‌کار بود و تظاهر به دین‌داری می‌کرد، لذا نمی‌شد در مقابل او قیام کرد؛ امّا چهره یزید (لعنه‌الله‌علیه) با پدرش معاویه بسیار متفاوت بود؛ او اصلاً به دین و دیانت و حتی ظاهر شریعت، اهمیّتی نمی‌داد و تنها به فکر شهوت‌رانی و عیش و نوش خود بود؛ او مردی سگ‌باز، میمون‌باز، شراب‌خور، بسیار شهوت‌ران و... بود که اصلاً به دین و شریعت، اهمیّتی نمی‌داد، لذا با وجود او و خلیفه بودن او، حتی ظواهر دین و اسلام در خطر عظیمی قرار می‌گرفت؛ به همین خاطر است که امام حسین(علیه‌السلام) بعد از این‌که یزید به خلافت رسید فرمود: «وَ عَلَى الاِسْلَامِ السّلَام اِذْ قَدْ بَلِیَتِ الْاُمّةُ بِرَاعٍ مِثْلَ یَزِید؛ آن‌گاه كه امّت، گرفتار حاکمی چون یزید گردد، باید فاتحه اسلام را خواند».[1]


برای مطالعه همه مطلب اینجا کلیک کنید





طبقه بندی: امام شناسی، 
برچسب ها: شهر کوفه، مردم کوفه، شیعیان کوفه، قاتلان امام حسین، عثمانی، قاتلان کریلا، دشمنان امام حسین،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 1 اردیبهشت 1394 توسط : محمد فرضی پوریان
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات